Trivikrama Swami .com

Wyjątkowa pozycja Srila Prabhupada i dlaczego powinniśmy służyć jego misji.

Jako wprowadzenie do tej strony internetowej, chciałbym przekazać czytelnikom dlaczego jestem osobiście oddany mojemu wiecznemu mistrzowi duchowemu, Jego Boskiej Miłości A.C. Bhaktivedanta Swamiemu Srila Prabhupada i jego misji nauczania – ISKCON.

Śrila Prabhupada osobiście mówi o swojej wyjątkowej pozycji w jednej z rozmów w Bhubaneshwar z 28 stycznia 1977 roku:

„Teraz powiem na bazie mojego praktycznego życia… To nie jest duma. W rzeczywistości każdy wie, że mój Guru Maharaja miał tysiące uczniów. Tak więc spośród tysięcy uczniów, praktycznie tylko ja odniosłem jakiś niewielki sukces. To każdy wie. Dlaczego? Ponieważ mocno wierzyłem w słowa mojego guru. To wszystko. (…) Inni moi bracia duchowi mogą być bardzo uczeni i bardzo zaawansowani, ulubieni, cokolwiek to nie jest… Każdy twierdzi ‘To ja jestem najbardziej ulubiony’. I z praktycznego punktu widzenia… Tak więc myślę czasami, że ‘dlaczego ta wspaniała rzecz zdarza się właśnie mnie?’ Więc po przemyśleniu, okazuje się, że jedyną rzeczą było to, że w 100% wierzyłem w słowa mojego mistrza duchowego. To wszystko, nic po za tym. Guru mukha-padma vakya, cittete koriya aikya, ara na koriho mane asa. Nie myśl o żadnych nonsensach. Po prostu wykonuj to co powiedział twój guru. To jest sukces. (…) Dziecko decyduje, że ‘cokolwiek moi rodzice powiedzą, to jest wszystko co mam uczynić. Nie będę robił nic innego.’ Wtedy jest ocalone. A jak tylko zaczyna wymyślać, jest skończone. Więc nie róbcie tego. To jest sekret sukcesu duchowego.”

Z tego krótkiego fragmentu możemy wyciągnąć dwa bardzo ważne wnioski. Po pierwsze, chociaż Srila Prabhupada był bardzo pokorny, mimo wszystko był w pełni świadomy, że otrzymał pełną łaskę i błogosławieństwa swojego mistrza duchowego. Wiedział i był tego pewien, że był doskonałym, czystym wielbicielem, upełnomocnionym przez Krysznę, aby rozprzestrzenić misję Pana Caitanyi na całym świecie. Ten fakt był mu objawiony zarówno wewnętrznie jak i zewnętrznie w każdej chwili. On był ACARYĄ, DUCHOWYM PRZEWODNIKIEM dla całej ludzkości.

Ci, którzy mieli wiele szczęścia, uświadomili sobie ten fakt i współpracowali z nim w wypełnianiu jego misji. Innym, z powodu zazdrości lub ignorancji, nie udało się skorzystać z tej rzadkiej sposobności. Ale wciąż nie jest za późno; każdy nadal może być połączony z nim przez pomoc w rozprzestrzenianiu przesłania Pana Caitanyi poprzez jego instytucję, ISKCON, którą on osobiście stworzył i którą nadal dogląda.

To prowadzi nas do drugiego wniosku. Srila Prabhupada w prosty sposób wyjaśnia, że osiągnął sukces, ponieważ potraktował polecenie swojego mistrza duchowego jako swoje życie i duszę. Cóż za wspaniała informacja! Sekret sukcesu nie jest już dłużej sekretem, ale jest dostępny dla każdego przez następne 10 000 lat. Każdy, kto podąża w ślady Srila Prahbupada, kto akceptuje jego słowa, jego polecenia, i wykonuje je ze 100% szczerością, również stanie się doskonałym, czystym wielbicielem.

Oczywiście, nie jest to coś taniego. Nie możemy imitować Srila Prabhupada, ale możemy być przekonani, że jeśli będziemy próbować pomagać mu w jego misji najlepiej jak potrafimy, wtedy nasz sukces jest gwarantowany. Szczególnie istotne jest jego ostatnie polecenie, które dotyczy jego wszystkich zwolenników: „Okażecie swoją miłość do mnie poprzez wzajemną współpracę.”

Naturalnie, nie możemy oszukać Srila Prabhupada ani Pana Śri Kryszny - oni znają intencje w naszym sercu. Czy zawsze chcemy służyć Srila Prabhupadzie i jego misji, czy też czasami chcemy być tym jednym, któremu się służy? Aby zostać prawdziwym sługą należy przejść proces oczyszczenia i pogłębienia wiary. Aby to osiągnąć, musimy być cierpliwi i tolerancyjni. Naszą chorobą jest to, że sami chcemy być ACARYĄ, zamiast służyć mu; ten nienaturalny stan wydaje się być czymś normalnym w tym materialnym świecie z powodu przykrywającego wpływu mayi.

W celu uwolnienia się od tego nienaturalnego stanu, musimy być przygotowani, aby poddać się radykalnemu leczeniu w rękach prawdziwego ACARYI. Po zrozumieniu kto jest prawdziwym ACARYĄ, możemy pójść dalej z pełnym zaufaniem, wyposażeni w wiedzę, że przez służenie mu i jego misji zadowolimy Pana Krysznę. Oczywiście, oznacza to, że zawsze musimy być uważni, aby utrzymywać czyste intencje i nie dwulicowe zachowanie, aby być poważnym odnośnie utrzymywania czystości ISKOCNu Srila Prabhupada. Takie było jego pragnienie, zadowólmy go więc w ten sposób. Wtedy nasza przyszłość będzie świetlana! Srila Prabhupada ki jay!

Srila Prabhupada Ki Jay!

Szczerze oddany,
Trivikrama Swami

Srila Prabhupada przekazał nam cenny slogan ‘Nauczanie jest esencją, książki są podstawą, użyteczność jest zasadą i czystość jest siłą.’ Również swoim przykładem i instrukcjami pokazał nam za jak ważny uważał ten pierwszy punkt, mianowicie nauczanie.

Osobiście słyszałem i widziałem przykład takiego nastroju nauczania w trakcie ostatnich dni pobytu Srila Prabhupada na tej planecie. Pouczał swojego ucznia, ówczesnego prezydenta świątyni w Bombaju, Giriraja Swamiego, o tym jak przeprowadzić ceremonię otwarcia świątyni na Juhu. To był koniec października lub początek listopada 1977 roku. Powiedział on wtedy: „Jeśli nie będę mógł uczestniczyć w otwarciu osobiście, chciałbym abyście zaaranżowali wszystko bardzo dobrze. Prasadam powinno być pierwszej klasy, powinniście zaprosić wszystkie ważne osoby z miasta, itd., itd.,” To były ostatnie dni Srila Prabhupada na tej planecie, ale on ciągle nauczał i uczył nas jak powinniśmy nauczać.

Srila Prabhupada wyraźnie podkreśla ten punkt w tym znaczeniu w Srimad Bhagavatam:

„Nauczanie jest najlepszą służbą dla Pana. Pan od razu będzie niezwykle zadowolony z tego, kto pełni tę służbę nauczania świadomości Kryszny. Pan osobiście potwierdza to w Bhagavad-gicie (18.69). Na ca tasman manusyesu kaścin me priya-krttamah: „Nie ma dla Mnie droższego od niego sługi w tym świecie, ani też nigdy droższego nie będzie.” Osoba, która szczerze stara się najlepiej, jak tylko potrafi, szerzyć świadomość Kryszny poprzez nauczanie chwał Pana i Jego supremacji, stanie się najdroższym sługą Najwyższego Osobowego Boga, nawet jeżeli jest niedoskonale wykształcona. To jest bhakti. Kiedy ktoś pełni tę służbę dla ludzkości, bez rozróżniania na przyjaciół i wrogów, wtedy Pan jest zadowolony i misja życia tej osoby zostaje spełniona. Dlatego też Śri Caitanya Mahaprabhu polecił, aby każdy stał się guru-bhaktą i nauczał świadomości Kryszny (yare dekha, tare kaha ‘krsna’-upadeśa). Jest to najłatwiejszy sposób na zrealizowanie Najwyższego Osobowego Boga. Poprzez takie nauczanie, zadowolenie osiąga zarówno osoba, która naucza, jak i osoba, którą się naucza. Jest to metoda ustanowienia pokoju na całym świecie.” znaczenie do S.B. 7.6.24

Oczywiście w naszym nauczaniu napotkamy wiele przeszkód i tego należy oczekiwać, ponieważ wypowiadamy wojnę Mayi, ale gdy Maya zobaczy, że naprawdę jesteśmy zdeterminowani, aby kontynuować naszą służbę nauczania bez względu na różne okoliczności, nie będzie w stanie sprawiać więcej zakłóceń. Raczej pogratuluje nam determinacji nawet w obliczu jej wielu pokus. Jak jest to wspomniane powyżej, możemy być nawet „niedoskonale wykształceni”, ale to nie powinno powstrzymać nas od powtarzania słów Srila Prabhupada i Kryszny dla korzyści cierpiących ludzi. To jest naszą doskonałością i to przyniesie nam prawdziwą satysfakcję. Ale jeśli pomyślimy ‘Nie dbam o innych, chcę ocalić tylko siebie,’ wtedy nie będziemy w stanie otrzymać naprawdę słodkiego smaku służby oddania. Dlatego proszę, nie porzucajcie wysiłków nauczania przesłania Pana Caitanyi i Srila Prabhupada bez względu na sytuację, w jakiej obecnie się znajdujecie.

Szczerze oddany,
Trivikrama swami

Oto fragment listu od mojej uczennicy Maliki dd. Kilka miesięcy temu zachęcałem ją do rozwinięcia relacji ze Srila Prabhupadem, ale ona odpowiadała, „Nie Guru Maharaj, ja tylko znam ciebie, itd.” Zapytałem ją kilka razy, czy miała jakieś sny o Srila Prabhupadzie i odpowiadała, że nie. Jednak ostatnio napisała do mnie:

Srila Prabhupada jest taki łaskawy, że pojawił się w moim śnie. Na początku śmiałam się z tego snu, ponieważ nie rozumiałam go. Ale teraz sądzę, że może pewnego dnia stanę się w ten sposób świadoma Kryszny. Nigdy nie wyobrażałam sobie, że to może być w ten sposób. Czytam Sri Caitanya Caritamrita i jestem pod wielkim wrażeniem, jak wyjątkową rzecz dał nam Srila Prabhupada. Taka osobista, miłosna relacja z Kryszną jest prawdopodobnie bardzo rzadką rzeczą nawet w świecie duchowym. Jest wiele planet Vaikuntha, gdzie Najwyższy Pan jest wielbiony z szacunkiem i bojaźnią, ale tylko jedna Goloka Vrndavana, gdzie wielbiciele po prostu kochają Krysznę. I Srila Prabhupada dał nam szansę aby udać się tam! Jestem wciąż zszokowana jak to było możliwe, że byłam w stanie dołączyć się do tego ruchu, i również obawiam się stracić tę możliwość, ponieważ z jedenj strony wiem, że nie jestem godna takiego szczęścia, a z drugiej to jest największy skarb, jaki kiedykolwiek miałam. Dziękuję Ci, Guru Maharaja. Chciałabym nauczyć się naprawdę kochać A innym razem miłam sen, że Srila Prabhupada był obecny w moim ogrodzie i chciał zrobić bhajan i dać wykład. Próbowałam mu służyć, ale nie byłam w stanie nic zrobić właściwie i on musiał zrobić wszytko samemu. Ostatecznie uśmiechnęłam się przepraszająco z poczuciem bezradności, a on powiedział, że lepiej jak się uśmiecham niż gdybym była zła lub zniechęcona. Srila Prabhupada jest taki ciepły i jest najbardziej dobry i przebaczający!

Szczerze oddany,
Trivikrama swami

Sri Viraha Astakam - napisana przez A.C. Bhaktivedanta Swamiego Prabhupada; opublikowana po raz pierwszy w 1959 roku.

1

Niezmierzony ocean łaski, Sri Nityananda Rama, rozkazał,
przecinając w ten sposób sieć iluzji,
aby powódź rozdzielanej przez niego miłości do Boga
zatopiła cały świat.
Na nieszczęście, osoby, które otrzymały tę zaszczytną odpowiedzialność
rozprowadzania duchowej świadomości Boga,
uległy chorobie kastowości, a ich dłonie zawsze zajęte były
przeprowadzaniem rytualnych ceremonii.
Szanowany tytuł “Goswami” stał się zaledwie
częścią ich nazwisk, a bieg duchowego strumienia
został w ten sposób wstrzymany.

Z tego powodu, o ukochany Srila Prabhupada,
pojawiłeś się tutaj osobiście, aby zburzyć tamę iluzji
i ponownie uwolnić piętrzące się fale prema-bhakti.
Dzięki twojej mocy boskie fale wszechogarniającej łaski Mahaprabhu
ponownie zatopiły cały świat,
spadając nawet na tak upadłą duszę jak ja.
Przyjmując do swego serca polecenie Sri Caitanyadevy
wysłałeś swoich uczniów, którzy poświęcili swoje życie misji Pana,
aby chodzili od drzwi do drzwi i wyzwalali wszystkich ludzi.
Pod twoim niezłomnym przewodnictwem
przekaz Pana głoszono od brzegów oceanu po szczyty Himalajów.

Teraz nie ma cię wśród nas, ty,
który cierpiałeś, widząc błądzącą ludzkość.
Świat ponownie wydaje się ciemny i pusty.
O Srila Prabhupada, bez ciebie czuję się zagubiony i samotny
w tym dniu, gdy odszedłeś z sprzed naszych oczu.

2

Sri Advatia Acarya niezmiernie pragnął obdarować całą ludzkość
poprzez sprowadzenie Sri Gaurangadevy do tego świata.
Podobne, i równie głębokie pragnienie Srila Bhaktivinoda Thakura
spowodowało, że ty, O Srila Prabhupada, ukochany mistrzu,
który jesteś najbardziej zaufanym towarzyszem
pięknego, o złotolicego Pana, łaskawie pojawiłeś się w tym świecie.
“Celem narodzin na indyjskiej ziemi jest skorzystanie
z tej ludzkiej formy życia i osiągnięcie doskonałości
w zrozumieniu Boga, a następnie pełne współczucia dzielenie się
tymi owocami poznania z innymi ludźmi.”
Objawiając duchowe chwały Indii, nauczałeś chwały ‘maha-mantry’,
aby oświecić dziesięć kierunków na Ziemi.

Gdy odszedłeś, ciemność ponownie spowiła cały świat,
a żywy strumień twojego oceanu łaski
został wstrzymany.
Bez twojego pełnego nektaru nauczania przekazu Sri Caitanyi,
ludzkie społeczeństwo jest oszołomione,
a wszyscy Vaisznawowie czują ból rozłąki
z twoimi lotosowymi stopami.
Żywe istoty ponownie zakuły się
w mocne kajdany ignorancji i iluzji,
a gdy szamocą się w tym niezmierzonym oceanie materialnej egzystencji,
szaleńczo próbując dopłynąć do brzegów spokoju, ostatecznie giną.

Ta lanca nieszczęścia przebija moje serce,
podobnie jak przebiła Twoje, Srila Prabhupada,
gdy cierpiałeś widząc cierpienie zwiedzionych ludzi.
W tym dniu, gdy odszedłeś z tego świata,
czuję się bardzo zagubiony i samotny.

3

Twoje lotosowe usta bezustannie oświecały nas
najsłodszym nektarem wiedzy o świętym imieniu Pana Kryszny.
Ucząc nas, iż “Użyteczność jest zasadą”, uczyniłeś ścieżkę
duchowego postępu łatwą i przyjemną.
Wszystko - jak mówiłeś - co użyteczne i praktyczne można
konstruktywnie wykorzystać w służbie dla Pana, jednak
bez osobistego przywiązania,
a taka szczera praktyka służby oddania,
połączona z autentyczną obojętnością wobec materialnych atrakcji,
może zmienić każde domostwo w świątynię,
a każdą rodzinę w świętych wielbicieli.
Troskliwie ostrzegałeś nas, aby nigdy, nawet w myślach, nie imitować
transcendentnych czynności Najwyższego Pana.
W uszy wszystkich słuchających sączyłeś nektar,
a ich serca wypełniałeś wzniosłym oddaniem
dla śpiewania, tańczenia i wielbienia Pana
zgodnie z zasadami ustanowionymi przez wcześniejszych mistrzów.
Aby wyzwolić cały świat, łaskawie ofiarowałeś boskie kwalifikacje
wszystkim, by rozdawali nieskażone materią Święte Imię.

Niestety, gdy cię zabrakło, ignorancja ponownie wpełzła na scenę,
i podobnie jak skradający się ukradkiem wąż,
spowodowała ogromne zakłócenia.
Wykonywaniem bhajanu w odosobnionym miejscu
zajęły się osoby, których brak kwalifikacji jest aż nadto widoczny.
W pełni poddając się dyktatowi własnych umysłów,
mając wyjątkowe oddanie dla swoich pełnych pasji zmysłów,
strojąc się w mnisie szaty
i bogato zdobiąc emocjami fałszywej duchowości -
osoby te niepotrzebnie splamiły całe społeczeństwo
swoją egoistyczną strategią.

O Srila Prabhupada,
ogromnie cierpiałeś widząc żałosny los zwiedzionej ludzkości.
W tym dniu, gdy odszedłeś sprzed naszych oczu,
czuję się szczególnie zagubiony i samotny,
cierpiąc z powodu rozłąki z twoimi lotosowymi stopami.

4

“Towarzysze Pana Kryszny we Vrajy prowadzą prawdziwe życie,
dlatego też nauczają.”
Osoby zainteresowane prawdziwym bogactwem i doskonałością mistyczną
bez wątpienia znajdą to wszystko w twoich słowach.
“Intonowanie świętych imion Pana to najwyższa ze wszystkich religia.”
O ukochany Gurudeva! Nauczając tego i chroniąc w ten sposób wieczną prawdę,
osiągnąłeś najwyższą, wieczną sławę.
Osoba, która odrzuca tę prawdę o harinama-sankirtana,
nie znajdzie prawdy w żadnym zakątku trzech światów;
A ten, kto przyjmuje Święte Imię z twoich boskich ust
nabywa kwalifikacje do przyjmowania uczniów z trzech światów
i ratowania wszystkich uwarunkowanych i cierpiących dusz.

Teraz, podczas twojej nieobecności, O Srila Prabhupada,
siły ciemności złamały tę “nieugiętą determinację”,
o której pisał Srila Visvanatha Cakravarti Thakura.
A ci, którzy byli niestali w swojej służbie oddania,
podzielili twoją świętą Misję Gaudiya na wiele części.
Wydaje się, że esencja twoich nauk nie zagościła w ich sercach,
a tygrysica pragnienia materialnego prestiżu
na nieszczęście pożarła wiele ofiar.
Zastanawiam się, w rzeczywistości, kiedy ja sam osiągnę tę siłę,
do pozostania stałym w moim bhajanie,
który pełnię czując rozłąkę z twoimi lotosowymi stopami.
O Srila Prabhupada! Twoje współczucie było tak głębokie,
że cierpienia zwiedzionej ludzkości sprawiały ci ogromny ból.
W tym dniu, gdy odszedłeś sprzed naszych oczu,
czuję się szczególnie zagubiony i samotny.

5

Cierpiące z powodu ignorancji osoby
nie mogą smakować ambrozji podobnych nektarowi
imion Hare, Kryszna i Rama, które same mogą przemienić serce.
Takie osoby nie intonują Maha mantry,
której trzydzieści dwie sylaby są jak olśniewające,
perłom podobne kropelki eliksiru nieśmiertelności.
To jest właśnie lekarstwo na chorobę ignorancji.
Jeden z twoich najbliższych uczniów,
którego czarę troskliwie wypełniłeś po brzegi
wiecznym nektarem instrukcji,
niewdzięcznie wyrzucił ten kielich
i na nieszczęście wybrał truciznę,
a zarażając nią innych wywołał epidemię sahajiya,
(rozpasanego hedonizmu w przebraniu duchowości.)
Wydaję się, że łup odważnie zdobyty przez tryumfującego lwa
został obecnie bez skrupułów skradziony przez szakala,
a represyjne siły ignorancji doprowadzają wszystkich do łez.
Najwyraźniej każdy z tych młodych lwów “ponownie stał się myszą”.

O Srila Prabhupada!
Gdzież są twoje nieskazitelne nauki w tej godzinie ciemności?
Jedynie twoje wyzwalające i pełne bezprzyczynowej łaski spojrzenie
może ocalić nas od pewnej śmierci;
nas, którzy stoimy na brzegu oceanu duchowej dewastacji.
Jedynie dzięki twojej niezłomnej łaskawości
możemy odszukać ścieżkę powrotu na właściwy duchowy trakt;
powrotu do radosnego życia boskiego pamiętania Świętego Imienia
i pełnej wiary w twój “przekaz z Vaikunth”.

O błogosławiony mistrzu! Proszę, obudź właściwe zrozumienie
u twego nieznacznego sługi,
zwiększając w ten sposób codziennie
jego pełną wiarę w twoje boskie nauki.
Pełen współczucia przyjąłeś cierpienia
zwiedzionej ludzkości na twoją świętą głowę.
W tym dniu, gdy odszedłeś sprzed naszych oczu,
cierpię z powodu bólów rozłąki z twoimi lotosowymi stopami.

6

“Niech zacznie się wspólne śpiewanie i tańczenie na chwałę
Najwyższego Pana wśród wielbicieli Pana!”
Gdzież podziały się słodycz i wielkoduszność, które można by
porównać z polecaną przez Mahaprabhu ścieżką duchowej doskonałości?
Gdybyśmy tylko z pełną wiarą w słowa mistrza duchowego
pełnili Harinama-sankirtana,
z pewnością prawdziwa miłość do Boga pojawiła by się wśród nas.
Nasza pozbawiona tej miłości inteligencja
jest niczym zawiły labirynt iluzji.
Wielka tragedia się stała, ponieważ nikt nie osiągnął prema-bhakti:
Vaisnawowie porzucili nauczanie
i zajęli się wielbieniem Pana w samotności.
W tym czasie ogromna i niebezpieczna dżungla impersonalizmu
rozrosła się ponad wszelką miarę i pokryła cały świat.
Kiedy tak wielu wielbicieli porzuciło swoją służbę oddania,
imię Patita-pavana - “Wybawiciel upadłych” -
zostało skompromitowane.

O Srila Prabhupada! Cóż mamy czynić w tym nieszczęsnym czasie?
Przepiękny ogród Krsna-bhakti,
który osobiście sadziłeś i pielęgnowałeś swoimi lotosowymi dłońmi
został ograbiony i zniszczony.

Proszę, daj swemu nieznacznemu słudze choć trochę inteligencji
i zwiększaj z każdym dniem jego pełną wiarę w twoje wzniosłe nauki.
Będąc pełen współczucia, przyjąłeś na siebie cierpienie
zwiedzionej ludzkości,
a ja w dniu twojego odejścia sprzed naszych oczu
czuję ból rozłąki z twoimi lotosowymi stopami.

7

O ukochany mistrzu!
Sri Kryszna Caitanya jest uosobieniem współczucia,
a ty jesteś uosobieniem Jego nauk,
które głoszą, że jedynym i zawsze odpowiednim sposobem
przekroczenia wzburzonego oceanu materialnej egzystencji
jest intonowanie Świętego Imienia,
dzięki któremu wielbiciel z radością dedykuje swoje życie
służbie dla Boskiej Pary.

Pan Gaurahari obdarzył cały świat Swoją bezprzyczynową łaską,
a ty energicznie rozdajesz tę łaskę
w każdym mieście i wiosce na świecie.
Osobiście podróżowałeś po całych Indiach, nawet na południu,
a także wysłałeś swoich uczniów,
aby wybawili mieszkańców zachodnich krajów,
którzy, podobnie jak ćmy, pędzą ślepo w ogień samozniszczenia.

Mahaprabhu pokazał jak można sprytnie zaangażować
uwarunkowane dusze w służbę oddania,
a ty byłeś ekspertem w zrozumieniu tego.
Ściśle podążając w ślady Pana, wiedziałeś dokładnie
jak należy nauczać, doskonale rozpoznając czas, miejsce, okoliczności i słuchaczy.
Nawet chociaż twego nauczania nie mogli zrozumieć
przywódcy podobnych owcom rzesz ludzi,
którzy z nabożnością wielbią podobną do kundli logikę,
i choć ślepi prawnicy przymykali na nie swoje oczy,
a głupi dewianci i pozerzy nie okazywali żadnego docenienia -
mimo to, inteligentna klasa społeczeństwa zrozumiała
nieskażoną czystość twych nauk,
dostrzegła pełną bezinteresowność twoich motywacji
i szczerze doceniła twoje ogromne wysiłki,
zmierzające do pokonania wszelkich osób przeciwnych Prawdzie Absolutnej.

O Srila Prabhupada! Z naszego powodu doświadczyłeś tyle cierpienia,
aby wyzwolić cierpiących ludzi,
a w tym dniu twojego odejścia sprzed naszych oczu
odczuwam ból rozłąki z twoimi lotosowymi stopami.

8

O uwielbiony mistrzu!
Cierpliwie i regularnie przypominałeś swoim uczniom,
że służbę dla Pana Caitanyi nie należy wykonywać w odosobnieniu.
Dokładnie wyjaśniałeś, że podobnie jak Pan,
który poprzez Swoją bezprzyczynową łaskę
nauczał i wyzwolił Jagaja i Madaja,
tak my musimy obecnie kontynuować tę służbę.
Na świecie żyje niezliczona ilość ludzi podobnych
Jagajowi i Madajowi, a powszechnie wiadomo,
że jedyną ścieżką wyzwolenia jest
metoda wskazana przez Caitanyę i Nitaya.

Gdybyś ponownie miał przyjść, Srila Prabhupada,
i osobiście ustanowić właściwe zrozumienie
wszystkich zagadnień we wszystkich trzech kierunkach -
radość ludzi nie miałaby granic.
Słysząc twój głęboki głos głośno ogłaszający
zwycięstwo misji Mahaprabhu,
demony i ateiści uciekaliby w popłochu,
a spragnione żywe istoty
smakowałyby boski nektar nauk Sri Gaurangadevy
do pełnej satysfakcji;
cały świat ponownie zdążałby we właściwym kierunku.
Niestety, podczas twojej nieobecności
wszystko wydaje się bezwartościowe.

O Gurudeva! Ze złamanym sercem, ze łzami w oczach,
z gorzkim bólem rozłąki z twoimi lotosowymi stopami, i rozłąki z tobą,
który przepełniałeś się współczuciem dla cierpiących dusz -
Abhay zwraca się do ciebie i wyznaje, że
w tym dniu twojego odejścia sprzed naszych oczu
czuje się ogromnie samotny i zagubiony.

Codzienna inspiracja – słowa acaryów Vaisnava

Sri Narada-bhakti-sutra, objaśnienie do Sutry 5:

Następnym elementem korzystnym dla służby oddania to niscaya, przekonanie. Gdy ktoś rozczarowuje się w swojej służbie dla Najwyższego Pana, należy to rozczarowanie odrzucić i zamienić na przekonanie w osiągnięcie ostatecznego celu, miłości do Boga. Wielbiciel powinien cierpliwie przestrzegać zasad służby oddania, tak aby mógł nadejść dzień, w którym nagle, osiągnie pełną doskonałość w służbie oddania. Nie powinien lamentować nad żadna strata lub przeszkoda w jego postępie w życiu duchowym. Ta cierpliwość (dhariya) jest trzecim pozytywnym elementem w postępie w służbie oddania.

Srila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura:

„Pomiędzy wyższymi warstwami społeczeństwa istnieją trzy główne ścieżki, którymi ludzie podróżują poprzez królestwo różnorodnych wierzeń duchowych. Są to: karma (spełnianie rytuałów dla osiągnięcia niebiańskiego szczęścia), jnana (poszukiwanie transcendentalnej wiedzy), oraz bhakti (czysta służba oddania).

Pierwsza z nich, karma-marga (marga – ścieżka) ma na celu osiągnięcie tymczasowych materialnych korzyści, którymi cieszy się dusza schwytana w sidła materialnego życia.

Druga, jnana-marga obejmuje porzucenie nietrwałych materialnych rzeczy, a także ulotnych, rozpraszających uwagę idei, takich jak patriotyzm, itp. Poszukiwania wiodą w kierunku niezróżnicowanego duchowego wymiaru impersonalnego brahmana.

Trzecia ścieżka poleca czynności transcendentalne w stosunku do karmy, jnany i materii. Bhakti-marga polega na kultywowaniu czynności sprzyjających służbie dla osoby najbardziej godnej otrzymywania służby – Śri Kryszny. Jest to ścieżka niemotywowanego oddania i miłości.”

Srila Bhaktivinod Thakura:

„O wierna duszo (jiva)! Odwróciłaś się od Kryszny i następnie cierpiałaś doświadczenia tak zwanego szczęścia i niepokoju w obszarze mayika-samsara (powtarzające się narodziny i śmierć). Ta sytuacja nie przystoi tobie. Jak długo pozostajesz związana kołem karmy w rezultacie twojej błędnej awersji do Kryszny, proszę przyjmij to transcendentalne lekarstwo.

Jeśli masz skłonność do ścieżki pravrtti (pozytywne użytek z materialnych sytuacji), to zostań grhastha, brahmacari, lub vanaprastha; lub jeśli masz skłonność do ścieżki nivrtti (porzucenie materialnego uwikłania), to zostań sannyasi. Ale w jakiejkolwiek pozycji się usytuujesz, proszę porzuć wszystkie anacar (grzeszne czynności), jednocześnie ofiarowując ciało, dom, żonę, dzieci i bogactwo dla Sri Kryszny.

Żyjąc w tym świecie Kryszny, wykonuj wszystkie czynności poświęcając zmysły i umysł tematom o Krysznie, i z sercem wolnym od zazdrosnej awersji przejdź podróż życia. Najwyższy nektar (paramamrta) pozytywnej służby wykonywanej dla Pana Kryszny stopniowo zagęści się, aż przeleje się przez twoje dwa ciała — fizyczne (sthula) i subtelne (linga) — i ostatecznie spowoduje ponowne rozbudzenie twojej wiecznej duchowej formy (aprakrta svarupa).

Wszystkie następujące rzeczy są niepomyślne, wykonywane zarówno przez siebie lub społeczeństwo: złodziejstwo, kłamanie, oszukiwanie, wrogość, pożądanie, powodowanie bólu cielesnego, dwulicowe polityki, itd. Porzucając to wszystko, po prostu przyjmij pobożne czynności i spędź swoje życie w świecie Kryszny. Najwyższe stwierdzenie jest następujące — okazując łaskę wszystkim żywym istotom, żyjąc czystym życiem, po prostu intonuj święte imię Kryszny. Nie ma żadnej różnicy pomiędzy Krsna-nama a Panem Kryszną Osobiście. Dzięki łasce świętego imienia, Kryszna w formie Swojego imienia, formy, atrybutów i rozrywek (nama, rupa, guna, i lila) objawi się osobiście przed oczyma twojego duchowego ciała (siddha-svarupa). Z pewnością w ciągu kilku dni twoje chit-svarupa rozbudzi się i pozostanie w oceanie wiecznej słodyczy Krsna-prema.”

Śri Namamrita – nektar Świętego Imienia

Śrila Prabhupada, Zloty Avatara, Rozmowa z Prakasananda Saraswatim:

W trzech spośród czterech mileniów (mianowicie Satya-yuga, Treta-yuga i Dvapara-yuga), ludzie byli obdarzeni zdolnością zrozumienia transcendencji poprzez ścieżkę sukcesji uczniów. Jednakże, w obecnym wieku ludzie nie interesują się sukcesją uczniów. Zamiast tego, wynaleźli wiele ścieżek logiki i argumentu. Ten indywidualny wysiłek w kierunku zrozumienia najwyższej transcendencji (nazywany procesem wstępującym) nie jest pochwalany przez Vedy. Prawda Absolutna musi zstąpić z platformy absolutnej. Nie można Go zrozumieć przez proces wstępujący. Święte imię Pana - Hare Kryszna, Hare Kryszna, Kryszna Kryszna, Hare Hare; Hare Rama, Hare Rama, Rama, Rama, Hare Hare - jest wibracja transcendentalna, ponieważ pochodzi z platformy transcendentalnej, najwyższej siedziby Kryszny. Ponieważ nie ma różnicy pomiędzy Kryszną i Jego imieniem, święte imię Kryszny jest tak czyste, doskonale i wyzwolone jak Sam Kryszna. Akademiccy naukowcy nie mają dostępu do zrozumienia transcendentalnej natury świętego imienia Pana poprzez logikę i inne argumenty. Jedyną metodą zrozumienia transcendentalnej natury Hare Kryszna, Hare Kryszna, Kryszna Kryszna, Hare Hare; Hare Rama, Hare Rama, Rama, Rama, Hare Hare, jest intonowanie tych imion z wiara i uwaga. Takie intonowanie uwalnia od uwarunkowań wypływających z ciała fizycznego i subtelnego.

Śrila Prabhupada, Złoty Avatar „Rozmowy z Prakasananda Saraswatim”:
Student jest uważany za doskonałego wtedy, kiedy rozumie tożsamość świętego imienia i Najwyższego Pana. Dopóki ktoś nie przyjmie schronienia zrealizowanego mistrza duchowego, jego rozumienie Najwyższego jest po prostu głupotą. Jednakże transcendentalny Pan może być w pełni zrozumiany poprzez służbę i oddanie. Kiedy Pan Caitanya intonował mantrę Hare Kryszna bez popełniania obraz, oznajmił, że mantra ta może natychmiast uwolnić uwarunkowana dusze z materialnego zanieczyszczenia. W tym wieku Kali nie ma innej alternatywy niż to intonowanie maha-mantry. Jest powiedziane, że intonowanie tego świętego imienia Kryszny: Hare Kryszna, Hare Kryszna, Kryszna Kryszna, Hare Hare; Hare Rama, Hare Rama, Rama, Rama, Hare Hare, jest esencją całej literatury wedyjskiej. Pan Caitanya również powiedział Prakasanandzie, „Aby przekonać Mnie o tym podstawowym fakcie wiedzy wedyjskiej, mój mistrz duchowy nauczył Mnie wersetu z Brhan-naradiya Purany (38.126). Harer nama harer nama harer namaiva kevalam; Kalau nasty eva nasty eva nasty eva gatir anyatha: W tym wieku kłótni i hipokryzji, jedynym środkiem wyzwolenia jest intonowanie świętego imienia Pana. Nie ma innej drogi, nie ma innej drogi, nie ma innej drogi.”

Śrila Prabhupada, Złoty Avatar:

„Dopóki ktoś nie wychodzi poza ograniczony obszar czynności karmicznych albo jest uwikłany w spekulacje umysłowa, być może jest zdolny do studiowania czy nauczania teoretycznej wiedzy Vedanta-sutry, ale nie może zrozumieć najwyższej, wiecznej, transcendentalnej (całkowicie wyzwolonej) wibracji Hare Kryszna, Hare Kryszna, Kryszna Kryszna, Hare Hare; Hare Rama, Hare Rama, Rama, Rama, Hare Hare. Ten, kto osiągnął doskonałość w intonowaniu transcendentalnej wibracji Hare Kryszna, nie musi oddzielnie uczyć się filozofii Vedanta-sutry. Według nauk Pana Caitanyi, bona fide mistrza duchowego, osoby; które nie rozumieją, iż ta transcendentalna wibracja nie jest różna od Najwyższego, a które starają się zostać filozofami Mayavadi albo ekspertami w Vedanta-sutrze, są wszystkie głupcami. Studiowanie Vedanty przez swoje własne wysiłki (wstępujący proces wiedzy) jest inna oznaka głupoty. Jednakże osoba, która osiągnęła smak do intonowania tej transcendentalnej wibracji, rzeczywiście osiąga konkluzje Vedanty. W związku z tym pozostają dwa wersety Srimad-Bhagavatam, które są bardzo instruktywne. Znaczenie pierwszego jest takie, że nawet jeśli te transcendentalne wibracje intonuje osoba niższej klasy, należy wiedzieć, że praktykowała ona różnego typu wyrzeczenia, pokuty, spełniała wszelkie ofiary i studiowała wszystkie Brahma-sutry. Dzięki temu może intonować Hare Kryszna, Hare Kryszna, Kryszna Kryszna, Hare Hare; Hare Rama, Hare Rama, Rama, Rama, Hare Hare. Znaczenie drugiego wersetu jest takie, że jeśli ktoś intonuje te dwie sylaby Ha-ri, to należy rozumieć, że już przestudiował on wszystkie Vedy: Rig Vede, Atharva Vede, Yajur Vede i Sama Vede.”

Transcendentalna wibracja uzyskana dzięki intonowaniu Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare/ Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare jest wzniosłą metodą ożywienia uśpionej świadomości Kryszny. Jako dusze jesteśmy oryginalnie świadomi Kryszny, ale z powodu naszego obcowania z materią od czasów niepamiętnych, nasza świadomość jest teraz zanieczyszczona materialną atmosferą. To miejsce jest zwane maya, lub iluzja. Maya oznacza ‘to czego nie ma’. A czym jest więc ta iluzja? Iluzja polega na tym, że próbujemy panować nad naturą materialną, podczas gdy w rzeczywistości jesteśmy w uścisku jej surowych praw. Kiedy sługa sztucznie próbuje imitować wszechpotężnego mistrza, to jest zwane iluzją. Będą pod wpływem takiej nieczystej koncepcji życia wszyscy próbujemy wykorzystywać zasoby tej materialnej natury, ale w rzeczywistości jedynie wikłamy się coraz bardziej. Pomimo więc ciężkiej walki o podbój świata, jesteśmy coraz bardziej uzależnieni od przyrody. Takie iluzoryczne zmagania z naturą mogą być zatrzymane natychmiast poprzez ożywienie naszej świadomości Kryszny.

Świadomość Kryszny nie jest nam sztucznie narzucona, ponieważ ta świadomość jest oryginalną energią żywej istoty. Kiedy słyszymy transcendentalną wibrację, świadomość ta zostaje ożywiona. Duchowe autorytety polecają ten proces dla obecnych czasów. Również poprzez praktyczne doświadczenie każdy, poprzez intonowanie tej Wielkiej pieśni o wyzwolenie, może natychmiast transcendentalną radość płynącą z duchowego wymiaru. A gdy ktoś rzeczywiście posiada duchowe zrozumienie - wykraczające poza zmysły, umysł I inteligencję - jest usytuowany na planie transcendentalnym. To intonowanie Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare/ Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare pochodzi bezpośrednio z duchowego wymiaru i dlatego ta wibracja wykracza poza niższe stany świadomości - zmysłowej, mentalnej i intelektualnej. Dlatego też nie ma potrzeby, aby rozumieć język mantry, aby spekulować o niej czy dostosowywać intelektualnie. Wypływa ona bezpośrednio z obszaru transcendentalnego i jest przynosi radość każdemu bez względu na jakiekolwiek wstępne kwalifikacje. Widzieliśmy to w praktyce. Nawet dziecko może wziąć udział w intonowaniu, lub nawet pies. Oczywiście, osoba zbyt pochłonięta materialistycznym życiem potrzebuje trochę więcej czasu, aby osiągnąć pułap duchowego szczęścia, ale nawet zatwardziały materialista szybko może uczynić postęp duchowy. Największy wpływ na słuchających ma mantra śpiewana z miłością przez czystego wielbiciela Pana. Dlatego też należy słuchać intonowania z ust czystego wielbiciela, aby uzyskać natychmiastowy efekt. Na ile to możliwe należy unikać słuchania mantry z ust niewielbicieli. Mleko dotknięte jadem węża jest trujące. Słowo Hara jest formą zwrócenia się do energii Pana, a słowa Kryszna i Rama to imiona adresowane do Pana osobiście. Kryszna i Rama oznaczają ‘najwyższą przyjemność’, a Hara jest najwyższą energią przyjemności Pana. Hare to wołacz od Hara. Najwyższa energia przyjemności Pana pomaga nam Go osiągnąć. Materialna energia, Maya, to również jedna z wielu energii Pana. My, żywe duchowe istoty jesteśmy marginalną energią Pana. Dusza jest opisana jako wyższa w stosunku do materialnej natury. Połączenie wyższej energii z niższą energią tworzy sytuację niekompatybilną. Ale kiedy energia marginalna wchodzi w kontakt z najwyższą energią przyjemności Hara, dusza osiąga trwałe szczęście. Te trzy słowa: Hara, Kryszna, Rama, są transcendentalnymi nasionami maha-mantry. Intonowanie tej mantry jest duchowym wołaniem do Pana i Jego energii przyjemności w celu uzyskania ochrony przez uwarunkowaną duszę. To intonowanie jest podobne do szczerego płaczu dziecka za matką. Matka Hara pomaga wielbicielowi osiągnąć łaskę najwyższego ojca, Hari, Kryszny, a Pan objawia się takiemu wielbicielowi, który szczerze intonuję tę mantrę. Żaden inny sposób duchowej samorealizacji nie jest obecnie tak skuteczny jak intonowanie maha-mantry: Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare/ Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare.

(Śrila Prabhupad)

Biografia Śrila Prabhupada:

A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada, założyciel-acarya Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Kryszny, urodził się w 1896 roku w Kalkucie w rodzinie Vaisnawów. Jego ojciec, Gour Mohan De, dał mu na imię Abhay Caran i pragnął, aby Abhay został wielbicielem Srimati Radharani. Abhay studiował chemię na uniwersytecie i tam został również zwolennikiem niepodległościowego ruchu Gandiego. W imię solidarności z ruchem ubierał się jedynie w białe szaty ręcznie produkowane w Indiach i odmówił przyjęcia dyplomu.

Abhay ożenił się i zaczął pracować w biznesie farmaceutycznym. Po raz pierwszy spotkał swojego mistrza duchowego, Srila Bhaktisiddhantę Saraswatiego Goswami, w Kalkucie w 1922 roku. Wtedy też od razu usłyszał, że, jako młody, wykształcony człowiek, powinien poświęcić swoje życie nauczaniu wiedzy wedyjskiej, a dokładnie przekazu Pana Caitanyi wśród osób anglojęzycznych. Abhay zaakceptował w sercu Srila Bhaktisiddhantę jako swojego mistrza duchowego, ale dopiero 11 lat później, w 1932 roku, został inicjowany zarówno w harinama oraz mantra diksa. W 1936 napisał do swojego mistrza duchowego pytając, czy jest jakaś służba, którą mógłby dla niego wykonać. W odpowiedzi dostał to samo polecenie, które usłyszał przy pierwszym spotkaniu: ‘Nauczaj świadomości Kryszny wśród osób anglojęzycznych’. Dwa tygodnie później Srila Bhaktisiddhanta odszedł z tego świata. Wypełnienie instrukcji, którą Abhay otrzymał, stało się celem jego życia.

Srila Prabhupada napisał komentarz do Bhagavad-gity i pomagał misji Gaudiya Matha w jej pracach. W 1944, podczas Drugiej Wojny Światowej, gdy o papier było bardzo trudno, a ludzie mieli mało pieniędzy, Srila Prabhupada rozpoczął wydawanie czasopisma ‘Back to Godhead’. W pojedynkę pisał, edytował, sprawdzał, i sprzedawał pojedyncze egzemplarze. Magazyn ten jest do dzisiaj wydawany przez jego uczniów.

W roku 1950 Srila Prabhupada przyjął status vanaprastha, zostawiając swój dom I obowiązki utrzymania rodziny swoim starszym synom. Sam udał się do Vrindawan, aby w pełni poświęcić się misji swojego mistrza duchowego. Zamieszkał w świątyni Radha-Damodar i dogłębnie studiował literaturę Vaisnawa. W 1953 roku, w uznaniu jego głębokiej wiedzy teologicznej, otrzymał od swoich braci duchowych tytuł Bhaktivedanta. Nadal studiował i pisał, a w 1959 roku przyjął status sannyasa. Zaczął wtedy swój komentarz w języku angielskim do najważniejszego dzieła literatury Vaisnawa - Śrimad Bhagavatam. Napisał również broszurę ‘Łatwa podróż na inne planety’ w odpowiedzi na wysiłki podboju przestrzeni kosmicznej przez zachodnich naukowców. Po ukończeniu komentarzy do pierwszej księgi Śrimad Bhagavatam, I wielu zmaganiach z wydrukowaniem książek, postanowił udać się do Ameryki. Uzyskawszy darmowy bilet na rejs, po ciężkiej podróży na statku Jaladuta, przybył do USA, do Nowego Jorku w 1965 roku praktycznie bez funduszy, jedynie z wydrukowanymi książkami Śrimad Bhagavatam.

Na początku zatrzymał się w poleconej mu rodzinie hinduskiej, w Butler. Jednak, gdy przekonał się, że, oprócz w miarę wygodnego życia, jego misja nie posuwa się do przodu, udał się do Nowego Jorku do biednej dzielnicy hipisów. Po sześciu miesiącach zmagań, jego kilku zwolenników wynajęło pomieszczenie po sklepie przy 26th Avenue otwierając pierwszą świątynię. Na szybie wystawowej był napis “Matchless gift” (Drogocenny prezent). Swami Bhaktivedanta zaczął swoje regularne wykłady z Bhagavad-gity, kirtany (śpiewanie Hare Kryszna) i rozdawanie prasadam (pożywienie wegetariańskie ofiarowane Krysznie). Wkrótce w sąsiedztwie rozeszła się wieść o nowym Swamim i ludzie zaczęli masowo przychodzić na spotkania. Niektórzy zostawali i przyłączali się do grupy zwolenników i uczniów nowego mistrza, którego zwali ‘Swamiji’, a niedługo później Srila Prabhupada.

Wkrótce nowi wielbiciele Kryszny rozpoczęli regularne kirtany i bhajany w okolicznych parkach. Wykłady Prabhupada i uczty niedzielne stały się sławne. Uczniowie Srila Prabhupada zadedykowali się intonować dziennie 16 rund mantry Hare Kryszna i przestrzegać 4 zasad. W lipcu 1966 roku Srila Prabhupada oficjalnie założył Międzynarodowe Towarzystwo Świadomości Kryszny (ISKCON). Jego celem było propagowanie dzięki tej instytucji świadomości Kryszny na całym świecie. W 1967 roku jego uczniowie zaczęli otwierać ośrodki w innych miastach Ameryki i w innych krajach rozprzestrzeniając w ten sposób misję Pana Caitanyi Mahaprabhu na całym świecie. Uczniowie Srila Prabhupada pomagali mu nie tylko otwierając ośrodki, nauczając, ale również wydając magazyn ‘Back to Godhead’ i drukując książki, które ich mistrz duchowy bez przerwy pisał.

W ciągu następnych 11 lat, Srila Prabhupada napisał 60 woluminów tłumaczeń, komentarzy do literatury Vaisnawa, kilka książek. Jego nagrane i spisane konwersacje, wykłady oraz listy zawierają ogrom praktycznych i filozoficznych informacji o praktykach religijnych i teologii Vaisnawa. Srila Prabhupada spał bardzo niewiele. Swoje książki pisał w nocy nagrywając swoje słowa na dyktafon. Jego prace to: ‘Bhagavad-gita taka jaką jest’, wielotomowe ‘Srimad-Bhagavatam’, wielotomowe ‘Caitanya-caritamrta’, ‘Nektar Oddania’, ‘Kryszna: Najwyższa Osoba Boga’, ‘Nauki Pana Caitanyi’, ‘Nauki Pana Kapili’, ‘Nauki Królowej Kunti’, ‘Sri Isopanisad’, ‘Nektar Instrukcji’ i wiele małych broszur.

Jego prace zostały przetłumaczone na ponad 50 języków. Założone w 1972 roku wydawnictwo Bhaktivedanta Book Trust stało się wkrótce największym międzynarodowym wydawcą książek w zakresie religii i filozofii Indii.

W ciągu 11 lat swojego pobytu na zachodzie, Srila Prabhupada podróżował 14 razy wokół kuli ziemskiej nauczając na wszystkich kontynentach. Inicjował kilka tysięcy uczniów, z pośród których wielu zadedykowało się jego misji nauczania. Pokazał w praktyce w jaki sposób uczeń powinien poświęcić swoje życie misji mistrza duchowego i dzięki temu osiągnąć sukces w życiu duchowym. Był w pełni zajęty pisaniem, nauczaniem i zarządzaniem ISKCONem. Przed odejściem z tego świata 14 listopada 1977 roku pozostawił wiele instrukcji w jaki sposób jego misja może być kontynuowana przez następne 10 000 lat.

Linki do niektórych stron o Srila Prabhupadzie:

1. 150 unikatowych zdjęć Srila Prabhupada
2. Mnóstwo historii o Srila Prabhupadzie
3. Wykłady audio
4. Wykłady via e-mail
5. „Acarya Złotej Ery”