Pytanie:
Jeżeli nauki guru powinny być zgodne z guru, śastra i sadhu, to dlaczego Śrila Prabhupada wprowadził np. inny standard intonowania mantry (mniejsza liczba rund)? Harinama-cintamani (to chyba też śastra?) głosi, że dopiero 64 rundy wprowadzają umysł w odpowiedni stan. Mam tu na myśli oryginalną a nie ISKCON-ową wersję Harinama-cintamani.
Poza tym – czy któryś z jego poprzedników głosił, że uczniowie powinni traktować go jak Boga? Może coś przeoczyłam, ale wydawało mi się, że dość wysoko cenioną przez nich wartością moralną była pokora.
Nie chcę poprzez te pytania podważać niczyjego autorytetu, po prostu pewne sprawy są dla mnie niejasne.
I jeszcze jedno pytanie: Skąd wziął się pomysł gurukuli? Przecież to nic innego jak tworzenie sierocińców. Dzieci nie mają kontaktu z rodzicami, przez co stają się ludźmi emocjonalnie okaleczonymi. Nie wybaczyłabym rodzicom, gdyby wysłali mnie gdzieś daleko udając, że to dla mojego dobra. Słyszałam zresztą o różnych nadużyciach ze strony „duchowych” nauczycieli wobec tych dzieci. Czy to aby na pewno jest proces duchowy?
Odpowiedź:
Droga Bh. Vika,
Hare Krsna!
Dziękuję za twoje pytania.
Jest powiedziane, że nie należy dawać duchowych instrukcji osobie, jeśli nie jest ona w stanie ich przestrzegać, w przeciwnym wypadku ta osoba może się znichęcić i porzucić praktyki duchowe w ogóle. Widząc cechy pasji ignorancji wśród tych, którzy przyłączyli się do Srila Prabhupada w Ameryce, Srila Prabhupada dostosował ten szczegół dając nam 16 rund jako minimum i dużo praktycznej służby oddania. To pokazało, że jest dla nas bardziej odpowiednie… musimy oceniać po rezultatach. A przy okazji, ile rund mantrujesz codziennie?
Rozumiem, że wydaje ci się to niepojęte, że ktoś może poprosić swoich uczniów aby traktowali go jako tak dobrego jak Boga i wciąż pozostawał pokornym. No cóż, Srila Prabhupada zrobił to, a ja widziałem to na własne oczy. Visvanatha Chakravartii Thakur pisze w swojej pieśni Guruvastaka, którą śpiewamy codziennie, że uczeń powinien postrzegać swojego guru jako tak dobrego jak Boga. Dlaczego? Ponieważ on jest najbardziej zaufanym sługą Boga, czystym reprezentantem Boga, którego Bóg wysłał do nas aby nam pomóc.
Pewnego razu widziałem w pokoju Srila Prabhupada, jak matka jednego z bhaktów powiedziała do Srila Prabhupada z niedowierzaniem „Czy wiesz, że ci młodzi chłopcy i dziewczęta w rzeczywistości wielbią cię?” Srila Prabhupada odpowiedział z przekonaniem, „Tak, to jest nasz system, ja również wielbię mojego Guru Maharaja.”
Ja wielbię Srila Prabhupada, jako tak dobrego jak Bóg, nawet dzisiaj, ponieważ mam pełną wiarę, że jest on mi wiecznie dobrze życzącym, że nigdy mnie nie oszuka, i że jego rada jest tak dobra, jakby to sam Bóg mnie bezpośrednio instruował. Jestem przekonany, że przez wielbienie go zadowalam Pana Krysznę bardziej niż gdybym próbował wielbić Krysznę bezpośrednio, eliminując Srila Prabhupada.
Widzieliśmy jak w ISKCON-ie niewłaściwe wykorzystanie tej filozofii wprowadziło chaos dzięki tym co myśleli, że są guru, ale którzy w rzeczywistości nie posiadali kwalifikacji do bycia guru. Więc co zrobić, że ta niezbyt szczęśliwa historia się nie powtórzyła? Po pierwsze, ci którzy przyjmują tę odpowiedzialność przyprowadzania inne osoby do sampradayi powinni zawsze być świadomi faktu, że nie są w rzeczywistości kwalifikowani do wykonywania tego. To tylko łaska Srila Prabhupada w formie jego społeczności, jego książek, jego zwolenników i on osobiście przyprowadzają potencjalnych uczniów do ISKCON guru. Dlatego powinniśmy być uważni, aby nie naciskać, aby nasi uczniowie postrzegali nas za tak dobrych jak Boga, o ile faktycznie nie jesteśmy na tym poziomie. Osobiście nie polecam tym którzy są pod moją opieką, że muszą postrzegać mnie jako tak dobrego jak Boga. Raczej polecam, aby traktowali mnie zgodnie z moim adhikary lub pozycją duchowego zaawansowania. Chociaż to może być dla nich nieco problematyczne, ten problem może być rozwiązany, jeśli wszyscy zgodzimy się trzymać Srila Prabhupada w centrum, i współpracować razem w służbie dla jego misji. Srila Prabhupada był zadowolony, gdy jego uczniowie postrzegali go jako tak dobrego jak Boga, ponieważ on był tak dobry jak Bóg. Ja nie mogę uczciwie powiedzieć tego o sobie.
To nie oznacza, że Srila Prabhupada był Bogiem, ale że on zawsze w czysty sposób wykonywał wolę Boga, i przez pełne podporządkowanie się jemu, Bóg będzie z nas bardziej zadowolony, niż gdybyśmy próbowali bezpośrednio służyć Jemu.
Podsumowując, możemy powiedzieć, że Srila Prabhupada był szczególnie upełnomocniony przez Krysznę w celu ustanowienia Ruchu świadomości Kryszny na całym świecie, i jeśli będziemy pomagali mu w jego misji, dostaniemy jego łaskę. Jeśli dostaniemy łaskę Srila Prabhupada, wtedy możemy być pewni osiągnięcia łaski Kryszny i w ten sposób nasza misja życia zakończy się sukcesem i wszyscy będziemy mieli związek ze Srila Prabhupadem tak teraz jak i po opuszczeniu ciała.
Gurukula jest uważana za ważną w naszej tradycji, tak aby chłopcy dostali właściwy duchowy trening w swoich latach tworzenia własnej osobowości. Z powodu cielesnego przywiązania ojciec nie jest uważany za najlepszą osobę do przeprowadzenia takiego treningu. Kwalifikowany guru, który potrafi doskonale traktować wszystkich bezstronnie, jest lepszy do takiego treningu.
Szczerze oddany,
Trivikrama Swami
