Wykład 1 – „Miłość a miłość do siebie”
Tak więc, Vidura gloryfikuje wielbiciela. Taki jest nastrój wielbiciela. On lubi gloryfikować innych wielbicieli. On nie myśli – a teraz pomówmy o mnie. Jeśli spojrzymy na mentalność karmich, lub jnanich, lub yoginów, oni zawsze sprowadzają wszystko do siebie samych, ponieważ są skupieni na sobie. Tylko wielbiciel, jeśli spojrzymy obiektywnie, jest ponad tym egoizmem, lub rozszerzonym egoizmem. Oni [wielbiciele] faktycznie kochają innych wielbicieli i Krysznę bardziej niż siebie samych. I dlatego czasami zapominają o sobie. Tak jak tutaj - Vidura jest na drodze I nagle zapomniał, że szedł itd., po prostu stracił równowagę i upadł. To jest symptom transcendentalnej ekstazy, która jest ponad ograniczeniami miłości własnej. We własnej miłości możemy cieszyć się czymś. Ludzie lubią udawać się na wieś, mieć dzieci, którymi chcą się cieszyć, życie seksualne, którym się cieszą, w tym jest jakaś przyjemność. Nie zaprzeczamy temu. Ale my mówimy, że ta przyjemność jest porównywana do kropli wody na pustyni. Na pustyni potrzebujesz galony wody, aby zaspokoić pragnienie. Więc jeśli ktoś daje ci kroplę wody - nie zaprzeczamy, że to woda, ale to nie zaspokoi twojego pragnienia. Podobnie, ta tak zwana przyjemnosć materialnego życia – w tym może być trochę przyjemności – ale to naprawdę nie zaspokoi pragnienia duszy. A z drugiej strony, na każdą odrobinę przyjemności przypada jakiś kłopot.
