Sri Viraha Astakam
Sri Viraha Astakam - napisana przez A.C. Bhaktivedanta Swamiego Prabhupada; opublikowana po raz pierwszy w 1959 roku.
1
Niezmierzony ocean łaski, Sri Nityananda Rama, rozkazał,
przecinając w ten sposób sieć iluzji,
aby powódź rozdzielanej przez niego miłości do Boga
zatopiła cały świat.
Na nieszczęście, osoby, które otrzymały tę zaszczytną odpowiedzialność
rozprowadzania duchowej świadomości Boga,
uległy chorobie kastowości, a ich dłonie zawsze zajęte były
przeprowadzaniem rytualnych ceremonii.
Szanowany tytuł “Goswami” stał się zaledwie
częścią ich nazwisk, a bieg duchowego strumienia
został w ten sposób wstrzymany.
Z tego powodu, o ukochany Srila Prabhupada,
pojawiłeś się tutaj osobiście, aby zburzyć tamę iluzji
i ponownie uwolnić piętrzące się fale prema-bhakti.
Dzięki twojej mocy boskie fale wszechogarniającej łaski Mahaprabhu
ponownie zatopiły cały świat,
spadając nawet na tak upadłą duszę jak ja.
Przyjmując do swego serca polecenie Sri Caitanyadevy
wysłałeś swoich uczniów, którzy poświęcili swoje życie misji Pana,
aby chodzili od drzwi do drzwi i wyzwalali wszystkich ludzi.
Pod twoim niezłomnym przewodnictwem
przekaz Pana głoszono od brzegów oceanu po szczyty Himalajów.
Teraz nie ma cię wśród nas, ty,
który cierpiałeś, widząc błądzącą ludzkość.
Świat ponownie wydaje się ciemny i pusty.
O Srila Prabhupada, bez ciebie czuję się zagubiony i samotny
w tym dniu, gdy odszedłeś z sprzed naszych oczu.
2
Sri Advatia Acarya niezmiernie pragnął obdarować całą ludzkość
poprzez sprowadzenie Sri Gaurangadevy do tego świata.
Podobne, i równie głębokie pragnienie Srila Bhaktivinoda Thakura
spowodowało, że ty, O Srila Prabhupada, ukochany mistrzu,
który jesteś najbardziej zaufanym towarzyszem
pięknego, o złotolicego Pana, łaskawie pojawiłeś się w tym świecie.
“Celem narodzin na indyjskiej ziemi jest skorzystanie
z tej ludzkiej formy życia i osiągnięcie doskonałości
w zrozumieniu Boga, a następnie pełne współczucia dzielenie się
tymi owocami poznania z innymi ludźmi.”
Objawiając duchowe chwały Indii, nauczałeś chwały ‘maha-mantry’,
aby oświecić dziesięć kierunków na Ziemi.
Gdy odszedłeś, ciemność ponownie spowiła cały świat,
a żywy strumień twojego oceanu łaski
został wstrzymany.
Bez twojego pełnego nektaru nauczania przekazu Sri Caitanyi,
ludzkie społeczeństwo jest oszołomione,
a wszyscy Vaisznawowie czują ból rozłąki
z twoimi lotosowymi stopami.
Żywe istoty ponownie zakuły się
w mocne kajdany ignorancji i iluzji,
a gdy szamocą się w tym niezmierzonym oceanie materialnej egzystencji,
szaleńczo próbując dopłynąć do brzegów spokoju, ostatecznie giną.
Ta lanca nieszczęścia przebija moje serce,
podobnie jak przebiła Twoje, Srila Prabhupada,
gdy cierpiałeś widząc cierpienie zwiedzionych ludzi.
W tym dniu, gdy odszedłeś z tego świata,
czuję się bardzo zagubiony i samotny.
3
Twoje lotosowe usta bezustannie oświecały nas
najsłodszym nektarem wiedzy o świętym imieniu Pana Kryszny.
Ucząc nas, iż “Użyteczność jest zasadą”, uczyniłeś ścieżkę
duchowego postępu łatwą i przyjemną.
Wszystko - jak mówiłeś - co użyteczne i praktyczne można
konstruktywnie wykorzystać w służbie dla Pana, jednak
bez osobistego przywiązania,
a taka szczera praktyka służby oddania,
połączona z autentyczną obojętnością wobec materialnych atrakcji,
może zmienić każde domostwo w świątynię,
a każdą rodzinę w świętych wielbicieli.
Troskliwie ostrzegałeś nas, aby nigdy, nawet w myślach, nie imitować
transcendentnych czynności Najwyższego Pana.
W uszy wszystkich słuchających sączyłeś nektar,
a ich serca wypełniałeś wzniosłym oddaniem
dla śpiewania, tańczenia i wielbienia Pana
zgodnie z zasadami ustanowionymi przez wcześniejszych mistrzów.
Aby wyzwolić cały świat, łaskawie ofiarowałeś boskie kwalifikacje
wszystkim, by rozdawali nieskażone materią Święte Imię.
Niestety, gdy cię zabrakło, ignorancja ponownie wpełzła na scenę,
i podobnie jak skradający się ukradkiem wąż,
spowodowała ogromne zakłócenia.
Wykonywaniem bhajanu w odosobnionym miejscu
zajęły się osoby, których brak kwalifikacji jest aż nadto widoczny.
W pełni poddając się dyktatowi własnych umysłów,
mając wyjątkowe oddanie dla swoich pełnych pasji zmysłów,
strojąc się w mnisie szaty
i bogato zdobiąc emocjami fałszywej duchowości -
osoby te niepotrzebnie splamiły całe społeczeństwo
swoją egoistyczną strategią.
O Srila Prabhupada,
ogromnie cierpiałeś widząc żałosny los zwiedzionej ludzkości.
W tym dniu, gdy odszedłeś sprzed naszych oczu,
czuję się szczególnie zagubiony i samotny,
cierpiąc z powodu rozłąki z twoimi lotosowymi stopami.
4
“Towarzysze Pana Kryszny we Vrajy prowadzą prawdziwe życie,
dlatego też nauczają.”
Osoby zainteresowane prawdziwym bogactwem i doskonałością mistyczną
bez wątpienia znajdą to wszystko w twoich słowach.
“Intonowanie świętych imion Pana to najwyższa ze wszystkich religia.”
O ukochany Gurudeva! Nauczając tego i chroniąc w ten sposób wieczną prawdę,
osiągnąłeś najwyższą, wieczną sławę.
Osoba, która odrzuca tę prawdę o harinama-sankirtana,
nie znajdzie prawdy w żadnym zakątku trzech światów;
A ten, kto przyjmuje Święte Imię z twoich boskich ust
nabywa kwalifikacje do przyjmowania uczniów z trzech światów
i ratowania wszystkich uwarunkowanych i cierpiących dusz.
Teraz, podczas twojej nieobecności, O Srila Prabhupada,
siły ciemności złamały tę “nieugiętą determinację”,
o której pisał Srila Visvanatha Cakravarti Thakura.
A ci, którzy byli niestali w swojej służbie oddania,
podzielili twoją świętą Misję Gaudiya na wiele części.
Wydaje się, że esencja twoich nauk nie zagościła w ich sercach,
a tygrysica pragnienia materialnego prestiżu
na nieszczęście pożarła wiele ofiar.
Zastanawiam się, w rzeczywistości, kiedy ja sam osiągnę tę siłę,
do pozostania stałym w moim bhajanie,
który pełnię czując rozłąkę z twoimi lotosowymi stopami.
O Srila Prabhupada! Twoje współczucie było tak głębokie,
że cierpienia zwiedzionej ludzkości sprawiały ci ogromny ból.
W tym dniu, gdy odszedłeś sprzed naszych oczu,
czuję się szczególnie zagubiony i samotny.
5
Cierpiące z powodu ignorancji osoby
nie mogą smakować ambrozji podobnych nektarowi
imion Hare, Kryszna i Rama, które same mogą przemienić serce.
Takie osoby nie intonują Maha mantry,
której trzydzieści dwie sylaby są jak olśniewające,
perłom podobne kropelki eliksiru nieśmiertelności.
To jest właśnie lekarstwo na chorobę ignorancji.
Jeden z twoich najbliższych uczniów,
którego czarę troskliwie wypełniłeś po brzegi
wiecznym nektarem instrukcji,
niewdzięcznie wyrzucił ten kielich
i na nieszczęście wybrał truciznę,
a zarażając nią innych wywołał epidemię sahajiya,
(rozpasanego hedonizmu w przebraniu duchowości.)
Wydaję się, że łup odważnie zdobyty przez tryumfującego lwa
został obecnie bez skrupułów skradziony przez szakala,
a represyjne siły ignorancji doprowadzają wszystkich do łez.
Najwyraźniej każdy z tych młodych lwów “ponownie stał się myszą”.
O Srila Prabhupada!
Gdzież są twoje nieskazitelne nauki w tej godzinie ciemności?
Jedynie twoje wyzwalające i pełne bezprzyczynowej łaski spojrzenie
może ocalić nas od pewnej śmierci;
nas, którzy stoimy na brzegu oceanu duchowej dewastacji.
Jedynie dzięki twojej niezłomnej łaskawości
możemy odszukać ścieżkę powrotu na właściwy duchowy trakt;
powrotu do radosnego życia boskiego pamiętania Świętego Imienia
i pełnej wiary w twój “przekaz z Vaikunth”.
O błogosławiony mistrzu! Proszę, obudź właściwe zrozumienie
u twego nieznacznego sługi,
zwiększając w ten sposób codziennie
jego pełną wiarę w twoje boskie nauki.
Pełen współczucia przyjąłeś cierpienia
zwiedzionej ludzkości na twoją świętą głowę.
W tym dniu, gdy odszedłeś sprzed naszych oczu,
cierpię z powodu bólów rozłąki z twoimi lotosowymi stopami.
6
“Niech zacznie się wspólne śpiewanie i tańczenie na chwałę
Najwyższego Pana wśród wielbicieli Pana!”
Gdzież podziały się słodycz i wielkoduszność, które można by
porównać z polecaną przez Mahaprabhu ścieżką duchowej doskonałości?
Gdybyśmy tylko z pełną wiarą w słowa mistrza duchowego
pełnili Harinama-sankirtana,
z pewnością prawdziwa miłość do Boga pojawiła by się wśród nas.
Nasza pozbawiona tej miłości inteligencja
jest niczym zawiły labirynt iluzji.
Wielka tragedia się stała, ponieważ nikt nie osiągnął prema-bhakti:
Vaisnawowie porzucili nauczanie
i zajęli się wielbieniem Pana w samotności.
W tym czasie ogromna i niebezpieczna dżungla impersonalizmu
rozrosła się ponad wszelką miarę i pokryła cały świat.
Kiedy tak wielu wielbicieli porzuciło swoją służbę oddania,
imię Patita-pavana - “Wybawiciel upadłych” -
zostało skompromitowane.
O Srila Prabhupada! Cóż mamy czynić w tym nieszczęsnym czasie?
Przepiękny ogród Krsna-bhakti,
który osobiście sadziłeś i pielęgnowałeś swoimi lotosowymi dłońmi
został ograbiony i zniszczony.
Proszę, daj swemu nieznacznemu słudze choć trochę inteligencji
i zwiększaj z każdym dniem jego pełną wiarę w twoje wzniosłe nauki.
Będąc pełen współczucia, przyjąłeś na siebie cierpienie
zwiedzionej ludzkości,
a ja w dniu twojego odejścia sprzed naszych oczu
czuję ból rozłąki z twoimi lotosowymi stopami.
7
O ukochany mistrzu!
Sri Kryszna Caitanya jest uosobieniem współczucia,
a ty jesteś uosobieniem Jego nauk,
które głoszą, że jedynym i zawsze odpowiednim sposobem
przekroczenia wzburzonego oceanu materialnej egzystencji
jest intonowanie Świętego Imienia,
dzięki któremu wielbiciel z radością dedykuje swoje życie
służbie dla Boskiej Pary.
Pan Gaurahari obdarzył cały świat Swoją bezprzyczynową łaską,
a ty energicznie rozdajesz tę łaskę
w każdym mieście i wiosce na świecie.
Osobiście podróżowałeś po całych Indiach, nawet na południu,
a także wysłałeś swoich uczniów,
aby wybawili mieszkańców zachodnich krajów,
którzy, podobnie jak ćmy, pędzą ślepo w ogień samozniszczenia.
Mahaprabhu pokazał jak można sprytnie zaangażować
uwarunkowane dusze w służbę oddania,
a ty byłeś ekspertem w zrozumieniu tego.
Ściśle podążając w ślady Pana, wiedziałeś dokładnie
jak należy nauczać, doskonale rozpoznając czas, miejsce, okoliczności i słuchaczy.
Nawet chociaż twego nauczania nie mogli zrozumieć
przywódcy podobnych owcom rzesz ludzi,
którzy z nabożnością wielbią podobną do kundli logikę,
i choć ślepi prawnicy przymykali na nie swoje oczy,
a głupi dewianci i pozerzy nie okazywali żadnego docenienia -
mimo to, inteligentna klasa społeczeństwa zrozumiała
nieskażoną czystość twych nauk,
dostrzegła pełną bezinteresowność twoich motywacji
i szczerze doceniła twoje ogromne wysiłki,
zmierzające do pokonania wszelkich osób przeciwnych Prawdzie Absolutnej.
O Srila Prabhupada! Z naszego powodu doświadczyłeś tyle cierpienia,
aby wyzwolić cierpiących ludzi,
a w tym dniu twojego odejścia sprzed naszych oczu
odczuwam ból rozłąki z twoimi lotosowymi stopami.
8
O uwielbiony mistrzu!
Cierpliwie i regularnie przypominałeś swoim uczniom,
że służbę dla Pana Caitanyi nie należy wykonywać w odosobnieniu.
Dokładnie wyjaśniałeś, że podobnie jak Pan,
który poprzez Swoją bezprzyczynową łaskę
nauczał i wyzwolił Jagaja i Madaja,
tak my musimy obecnie kontynuować tę służbę.
Na świecie żyje niezliczona ilość ludzi podobnych
Jagajowi i Madajowi, a powszechnie wiadomo,
że jedyną ścieżką wyzwolenia jest
metoda wskazana przez Caitanyę i Nitaya.
Gdybyś ponownie miał przyjść, Srila Prabhupada,
i osobiście ustanowić właściwe zrozumienie
wszystkich zagadnień we wszystkich trzech kierunkach -
radość ludzi nie miałaby granic.
Słysząc twój głęboki głos głośno ogłaszający
zwycięstwo misji Mahaprabhu,
demony i ateiści uciekaliby w popłochu,
a spragnione żywe istoty
smakowałyby boski nektar nauk Sri Gaurangadevy
do pełnej satysfakcji;
cały świat ponownie zdążałby we właściwym kierunku.
Niestety, podczas twojej nieobecności
wszystko wydaje się bezwartościowe.
O Gurudeva! Ze złamanym sercem, ze łzami w oczach,
z gorzkim bólem rozłąki z twoimi lotosowymi stopami, i rozłąki z tobą,
który przepełniałeś się współczuciem dla cierpiących dusz -
Abhay zwraca się do ciebie i wyznaje, że
w tym dniu twojego odejścia sprzed naszych oczu
czuje się ogromnie samotny i zagubiony.
